Poznate licnosti sa Banije

 


 SVETOZAR PRIBIĆEVIĆ

Dvor na Uni (Glavičani), 26. X 1875 – Prag, 15. IX 1936 političar. Početkom 1903 preuzima vodstvo Srpske samostalne stranke u Hrvatskoj. Jedan od osnivača Hrvatsko-srpske koalicije (1905), a 1910, poslije istupa F. Supila iz koalicije, postaje njenim stvarnim šefom. U oktobru 1918. Pribićević na čelu koalicije stupa u Narodno vijeće SHS, postaje njegovim potpredsjednikom i u znatnoj mjeri pridonosi realizaciji Pašićeve centralističko-hegemonističke koncepcije ujedinjenja 1. decembra 1918. U Kraljevini SHS ministar prosvjete (s prekidima 1920–22 i 1924–25) i unutrašnjih poslova (1918–20). Jedan od šefova novoosnovane Demokratske stranke, od koje se odvaja 1924 i formira posebnu SDS. 1927 pridružuje se opoziciji Radićeve HSS i u zajednici s njom stvara SDK te postaje njen prvi potpredsjednik. Nakon uvođenja šestojanuarske diktature biva 1929 interniran. Na Masarykovu intervenciju pušten, odlazi u emigraciju, gdje i umire. U emigraciji je 1933 objavio knjigu La Dictature du roi Alexandre (prev. 1952). U Pribićevićevoj političkoj aktivnosti razlikuju se dva međusobno suprotna razdoblja. Temelje svoje koncepcije prvoga razdoblja koje traje do 1927, Pribićević je položio u članku Misao vodilja Srba i Hrvata, objavljenom u almanahu "Narodna misao" 1897, u kojem stoji na stajalištu da "Srbi i Hrvati čine jedan narod". U Kraljevini SHS uporno je provodio to načelo, na kome se nije moglo izgraditi nikakvo drugo državno uređenje nego centralističko i hegemonističko. No 1927 napušta unitarističko stajalište i zalaže se za sporazum Srba i Hrvata na osnovi ravnopravnosti obaju naroda, što je izrazio i u svom Pismu Srbima 1933 ("... Svaki drugi put i rješenje značilo bi vječite trzavice, međusobne sukobe i ratove, koji bi se na kraju katastrofalno završili za oboje ..."). Tom svom promijenjenom, pozitivnom stajalištu prema nacionalnome pitanju Pribićević je ostao vjeran do kraja života
.

 

 

Svetozar Borojević (von Bojna)

austro–ugarski feldmaršal i vojskovođa (Umetić, 13. XII 1856 – Celovec, 23. V 1920). God. 1914. zapovjednik 6. armijskog korpusa pod V. von Danklom i M. Auffenbergom u Galiciji; kao komandant 3. armije odbio Ruse kod Limanove, oslobodio tvrđavu Przemyśl prve opsade (10. X 1914) i držao položaje kod Dukle na Karpatima, spriječivši tako prodor Rusa na Dunav, kada su već bili ugrozili Budimpeštu i požunski mostobran; kao zapovjednik 5. armije organizirao obrambenu frontu na Soči i odbio jedanaest talijanskih ofenziva.

 

 

 

 

 

 

 

 

 
Vladimir Velebit

Rođen u Zadru 19.VII 1907., porijeklom iz Gornje Pastuše, umro je u Zagrebu 2004. godine. Politički radnik i diplomat. Svršio Pravni fakultet u Zagrebu. Sudjelovao u naprednom studentskom pokretu na Zagrebačkom sveučilištu, U NOB je stupio 1941. Od 1941 do 1945 imao je niz važnih polit. i diplomatskih dužnosti: do 1943 radi pri VŠ u NOV i POJ, od decembra 1943 član je Vojne misije VŠ NOV i POJ u Egiptu i u Italiji, a potkraj 1944 šef Vojne misije u Londonu. Pomoćnik ministra vanjske trgovine, ambasador FNRJ u Rimu i u Londonu; 1956–60 podsekretar je u Državnom sekretarijatu za vanjske poslove; 1961–68 generalni sekretar Ekonomske komisije UN za Evropu, zatim rukovodilac odjeljenja ILO za istraživanje i planiranje.

 

 



Vasilije (Vasilj) Gaćeša

komandant Banijskog NOPO-a (Vlahović kod Gline, 14. XI 1908 – Brubno, 29. IV 1942). Pre rata sarađivao sa KPJ. Učesnik NOR-a i član KPJ od 1941. Formirao prvu partizansku grupu u Baniji i 23/24. VI 1941. napao i razoružao žandarmerijsku posadu u Grabovcu Banskom. Krajem septembra 1941. postavljen je za člana Štaba PO Korduna i Banije i za komandanta 5. partizanskog bataljona u kotaru Glini. U decembru 1941. postavljen je za komandanta Banijskog NOPO-a, na kojoj je dužnosti i poginuo. Zbog svoje hrabrosti i junačke smrti postao je u narodu Banije legendarna ličnost. Za narodnog heroja proglašen je 6. XII 1944.

 

 

 

 

 

Nikola Demonja

potpukovnik NOVJ (Vlahović kod Gline, 6. XII 1919 – Slavonska Požega, 6. IX 1944). Pre rata bio stolarski radnik. Učesnik NOR-a i član KPJ od 1941. Komandir prve partizanske desetine na Baniji i Banijske proleterske čete. Isticao se hrabrošću i vojničkim talentom. Zbog vanrednih ličnih kvaliteta razvio se u popularnog komandanta. Bio je komandant bataljona u Kalničkom NOPO-u, zamenik komandanta Kalničkog NOPO-a, zamenik komandanta 17. slavonske brigade i posle njen komandant. Od sredine 1944. komandant je 12. divizije. Istakao se umešnim komandovanjem u ratu, naročito u borbama za oslobođenje Kamenskog i drugih mesta. Poginuo je na čelu svoje divizije u borbama za likvidaciju neprijateljskog uporišta u Slavonskoj Požegi. Odlikovan je Ordenom narodnog heroja.

 

 

 

 

Milutin Balt

politički radnik (Donje Selište kod Gline, 2. XII 1920.). U napredni omladinski pokret uključio se 1936, a u URSSJ 1938. Kao metalski radnik u Zagrebu i Karlovcu. Član SKOJ-a od 1938, a član KPJ od 1940. Prije rata bio član MK SKOJ-a za Zagreb i član PK SKOJ-a za Hrvatsku. Delegat SKOJ-a na V zemaljskoj konferenciji KPJ. Istaknuo se u nizu sindikalnih akcija, zbog čega je hapšen i progonjen. Nakon okupacije zemlje 1941. odlukom CK KPH upućen na rad u Baniju i Kordun, gdje je jedan od organizatora ustanka i revolucije. U NOR-u član Kotarskog komiteta KPH za Glinu i OK KPH za Baniju, OK KPH za Karlovac i Kordun, rukovodilac skojevske organizacije na Baniji i Kordunu. Povremeno bio i u Gorskom kotaru, Lici i Istri. U listopadu 1942. odlazi u Zagreb da rukovodi Povjerenstvom PK SKOJ-a za sjevernu Hrvatsku. Od 1943. član Povjerenstva CK KPH za sjevernu Hrvatsku i Zagreb, a od 1944. sekretar PK SKOJ-a za Hrvatsku. Nakon rata vrši niz istaknutih funkcija: sekretar Gradskog komiteta SKOJ-a u Beogradu, član CK SKOJ-a, ministar za rad Vlade NRH, organizacioni sekretar Gradskog komiteta SKH u Zagrebu, član IV Sabora, predsjednik Vijeća Saveza sindikata Hrvatske, član Predsjedništva Vijeća SSJ, član CK SKH i CK SKJ, član Predsjedništva CK SKJ i dr. Na VIII kongresu SKH izabran za sekretara CK SKH. Nosilac je Partizanske spomenice 1941, Ordena narodnog heroja i drugih visokih odlikovanja. Bio je predsjednik Predsjedništva Socijalističke Republike Hrvatske od 10. svibnja 1983. do 10. svibnja 1984.

 

 

 

ĐorđeLičina

Novinar i feljtonist, rođen je 1945. u Dragotini. Objavio niz knjiga na temu špijunaže .

Bio je novinar zagrebačkog lista "Vjesnik", a objavio je i preko 30 knjiga…

 

 

 

 

 

Slika

Milan Nenadić (rođen 12. avgusta 1942. u Drenovcu kod Petrinje), član RK Gavrilović iz Petrinje, dugogodišnji reprezentativac u rvanju grčko-rimskim stilom u kategoriji do 78 kg.
Sedmostruki je prvak Jugoslavije (1967, 1969, 1970, 1971, 1973. i 1975), a na evropskim i svetskim prvenstvima osvojio je po tri medalje. Evropski prvak bio je 1969. i 1970. godine, a vicešampion 1968. Vicešampion sveta bio je 1972. a trećeplasirani 1969. i 1970.
Na Olimpijskim igrama u Minhenu 1972. osvojio je bronzanu medalju, sedmu od 16 rvačkih medalja.
Po okončanju karijere posvetio se trenerskom pozivu, a obavljao je (od 1981) i dužnost saveznog kapitena.
Olimpijske medalje XX igre Minhen 1972. Rvanje, grčko-rimski, 82 kg - BRONZANA MEDALJA

 

 

 

Slika

Predrag Vraneš

Rođen je 21.3.1952 u Beogradu.Poreklom je iz Dvora na Uni, iz sela Draškovca.Bio je poznati vaterpolo golman Partizana (1969.-1980.), Crvene Zvezde (1981.) i reprezentacije Jugoslavije.Za Partizan je odigrao preko 400 utakmica i sa njim bio prvak države sedam puta, a dva puta 1975. i 1976. osvojio Kup evropskih šampiona. Za Jugoslaviju je odigrao oko 100 utakmica i osvojio srebro na Evropskom prvenstvu u Švedskoj 1977. i bronzu na Svetskom prvenstvu u Nemačkoj 1978. Karijeru je završio u Crvenoj Zvezdi.Od 1992. do 1998. je bio predsednik Vaterpolo kluba Partizan.
Danas je poznati stučnjak u području kompijutera.U Beogradu je uporedno s blistavom vaterpolo karijerom postao elektroinženjer.Usavršio je svoje znanje u americi gde postaje magistar računarskih nauka.Radio je za poznate kompanije, čak i za IBM.Direktor je kompanije S & T SRBIJA od njenog osnutka .

 

 

Slika
Goran Milojević

Jedini fudbaler prije Klea koji je prešao iz Crvene Zvezde u Partizan. Rođen je 1964. u Srbiji ali je porijeklom iz Kostajnice.Za Crvenu Zvezdu je igrao od 1982. do 1988. s kojom je osvojio prvenstvo u sezonama 83./84. i 87./88.Te 1988. je izvršen do tada nezamisliv transfer u Partizan.U finalu Kupa SFRJ 1989. na čuvenoj utakmici protiv Veleža, dao je treći gol za Partizan (na kraju 6-1). Za Partizan je odigrao 130 utakmica i postigao 33 gola.Posle Zvezde i Partizana karijeru je nastavio u Francuskoj, Španiji i Meksiku.Ostao je u fudbalu, nastavio je raditi kao trener.

 

 

 

 

SIMEON ROKSANDIĆ

(Majske Poljane kraj Gline, 1874 – Beograd, 1943), kipar. Studirao u Zagrebu i Budimpešti.. Po jedan odljev njegova najpoznatijeg djela, fontane Ribar, nalazi se u Beogradu (Kalemegdan) i Zagrebu (Jezuitski trg)…

 

 

 

 

 

 

 

 

Контакт

Dvorcafe


   


Анкета

Koju muziku slušate ?

Narodnu (65)
31%

Zabavnu (18)
8%

Krajišku (94)
44%

Stranu (11)
5%

Svašta (24)
11%

Укупан број гласова: 212


Image and video hosting by TinyPic